cozemedigim bir seyler var hayatimda
cozemedigim bir seyler var hayatimda
sualti gibi derinlerde sessizce bekleyen
dirensem, daha ne kadar direnebilirim artik
nereye kadar gidebilirim, gitsem?
aradigim nedir, o kentten bu kente?
adressiz yasamak da sikar insani gun gelir
gider heyecanlar, istekler, gulumseyisler
yuregimdeki denizin sulari birden cekilir.
ozleyip de vardigim her yerden, hemen kacsam diyorum
ne aradigimi biliyorum, ne buldugumu
bilmem neresinde yanildim ben bu hayatin?
yuregimi kabartan o sevinc, simdi sonsuz bir aci oldu.
taslar yigilmis onune en guzel, en anlamli duygularin
ucsuz bucaksiz bir tuneldeyim ve her yanim karanlik
koluma giriyor bazi adamlar, bir seyler soyluyorlar
kaliplasmis, sikinti verici, guduk.
oysa aci diye bir sey var bu dunyada
olum var -ki yuregimde bu boslugu yaratan biraz da odur
yanibasimda olup gitti dostlarim, ben bakakaldim
gozyaslarinin da bir yerlere gomuldugu gorulmus mudur?
cozemedigim bir seyler var hayatimda
sanki ilk benim duydugum garip, anlatilmaz duygular
surse daha ne kadar surer bu, bilmiyorum
olumu ve hayati yanyana dusunmesini ne zaman ogrenir cocuklar?
(yazari hatirlamiyorum)
